Język:

Szlaki

Szlak rowerowy ATR

Pozostałe szlaki

dystans (km) wysokość m n.p.m.
Dystans
115 km
Czas
14:50h
Dla kogo
Dla rowerzystów okazjonalnych
Poziom trudności
dla średniozaawansowanych
O szlaku
Oznakowanie
Zielony
Nachylenie
0.5 %
Najwyższy punkt
225 m
Najniższy punkt
155 m
Suma podjazdów
580 m
Suma zjazdów
579 m
Odcinki o dużym nachyleniu
6
Połączony z GreenVelo
TAK
Województwo:
Podkarpackie
Królestwo:
Ziemia Sandomierska i Dolina Dolnego Sanu
Miejsce startu:
Racławice k. Niska, przy kościele, skrzyżowanie DK77 z ul.Nadjeziorna
Miejsce końca:
Bojanów - przed mostem na rzece

Szlak rowerowy ATR liczy 115 km i wymaga co najmniej dwóch dni jazdy, jeżeli chcemy zwiedzić położone na nim atrakcje. Biegnie dobrymi drogami asfaltowymi i gruntowymi, jedynie kilka kilometrów trasy ma gorszą nawierzchnię. Posiada czytelne oznakowanie, jest gęsto wyposażony w miejsca odpoczynku i tablice informacyjne. Szlak jest bardzo ciekawy i urozmaicony, a jego główną atrakcją są lasy Puszczy Sandomierskiej i Lasy Janowskie oraz interesujące zabytki i miejscowości Doliny Sanu: Ulanów, Krzeszów czy Rudnik nad Sanem. Nadaje się na weekendową wyprawę rekreacyjną, jest szlakiem raczej łatwym.


Ogólny przebieg szlaku: Racławice, granica z miastem Nisko (0,0 km) - Zarzecze (3,0 km) - Ulanów (11,5 km) - Jarocin (25,4 km) - Huta Krzeszowska (47,5 km) - Krzeszów (68,4 km) - Rudnik (78,0 km) - Jeżowe (94,8 km) - Bojanów (115 km).


Szlak rozpoczyna się przy granicy wsi Racławice i miasta Nisko. To ośrodek przemysłowy w dolinie Sanu, leżący w pobliżu Stalowej Woli. Szlak przekracza San mostem na Zarzecze i prowadzi w górę rzeki, do Ulanowa. Ten fragment trasy biegnie głównie polnymi drogami, w bliskości rzeki. Szlak dociera do Ulanowa, gdzie napotykamy przez chwilę znaki Green Velo.
Mieszkańcy Ulanowa od wieków wykorzystywali położenie osady w widłach dwóch rzek. Przy rzecznej przystani, zwanej dawniej „palem”, cumowały barki, które po załadowaniu płynęły w dół Sanu, a później Wisłą. Ulanów zwany był dawniej „małym Gdańskiem”, ponieważ tutejsi flisacy spławiali do tego miasta drewno z podkarpackich puszcz. Istniała tu szkoła flisacka i warsztaty szkutnicze. Do tych wielkich tradycji miejscowości nawiązują: lokalna atrakcja - spływ galarami, połączony z konsumpcją tradycyjnych flisackich potraw, jak też czerwcowe Ogólnopolskie Dni Flisactwa oraz otwarte w 2015 roku Muzeum Flisactwa Polskiego. W Ulanowie zachwycają dwa XVII-wieczne, drewniane kościoły: parafialny kościół pw. św. św. Jana Chrzciciela i Barbary oraz tzw. flisacki, cmentarny kościół pw. św. Trójcy. Ten ostatni został odbudowany po pożarze w 2002 r. Pamiątką po Żydach, którzy do II wojny stanowili prawie połowę mieszkańców miasteczka, jest kirkut z początku XVIII w.
Z centrum Ulanowa szlak prowadzi wzdłuż Tanwi - największej rzeki Roztocza, a następnie skręca na północ. Trasa biegnie przez pola uprawne w kierunku Lasów Janowskich. Tereny te w przeszłości porastała nieprzebyta, rozległa Puszcza Sandomierska, wśród której występowały liczne potoki, rzeki, stawy i rozlewiska. W miejscowości Jarocin znajduje się kościół pw. MB Bolesnej z pocz. XX w. Atrakcją jest też dobrze zagospodarowany zalew na rzece Gilówce. Szlak zatacza szeroki łuk, biegnąc skrajem Lasów Janowskich i prowadzi do Huty Krzeszowskiej. Najcenniejszym zabytkiem miejscowości jest zespół drewnianej zabudowy kościelnej z I połowy XIX w. W jego skład wchodzi kościół z barokowym wyposażeniem, dwukondygnacyjna dzwonnica oraz spichlerz stojący obok plebani. Niemal cały odcinek szlaku między Ulanowem a Hutą Krzeszowską biegnie drogami asfaltowymi lub dobrymi drogami gruntowymi.
Od Huty Krzeszowskiej szlak prowadzi na południe, z powrotem w dolinę Sanu, do miejscowości Krzeszów. To, położone na szlaku flisackim miasteczko, od XVII w. do I wojny światowej było ważnym ośrodkiem handlowym okolicy. Najważniejszym zabytkiem w Krzeszowie jest drewniany, trzynawowy kościół, pochodzący z lat 1727-1728, odnowiony w wieku XIX. Stoi on na wysokiej skarpie doliny Sanu.. Spora część tego odcinka to leśne drogi gruntowe.
Szlak wraca na lewy brzeg Sanu i przez Kopki prowadzi do Rudnika nad Sanem. Miejscowość ta słynie z wikliniarstwa. Do jego rozwoju przyczynił się w XIX w. austriacki hrabia, Ferdynand Hompesch. Propagował je wśród tutejszych mieszkańców, czym zasłużył sobie na pomnik na miejscowym rynku. W 2007 r. powstało w Rudniku Centrum Wikliniarstwa. Znajduje się ono w pobliżu rynku, obok kościoła pw. św. Trójcy. Ekspozycje w Centrum przedstawiają historię, ale i współczesność tego rzemiosła. Wiklinowymi rzeźbami upiększane są miejskie skwery, organizowane są warsztaty tematyczne, a z początkiem czerwca odbywa się tu Święto Wikliny.
Ostatni odcinek szlaku prowadzi przez lasy Puszczy Sandomierskiej i tereny rolnicze, o nieco mniej urozmaiconym krajobrazie. W tej części trasy przeważają dobre drogi asfaltowe, mało uczęszczane przez samochody. Szlak kończy się na moście w Bojanowie.
Do miejsca początkowego wyprawy (Niska) powrócić można, jadąc niebieskim szlakiem rowerowym, prowadzącym w dużej części przez Puszczę Sandomierską. Taka pętla wynosić będzie razem około 140 km, dając dystans idealny na dwudniowy, weekendowy wypad rowerowy. Wówczas nocleg wypada w okolicach Krzeszowa lub Rudnika. Można również podzielić trasę na dwa dni wyprawy, bez noclegu, wracając do Niska z Rudnika nad Sanem pierwszego dnia, a drugiego jadąc do Rudnika i następnie wracając wspomnianym niebieskim szlakiem rowerowym.

Atrakcje na szlaku:

1. Dolina Sanu

2. Pozostałości Puszczy Sandomierskiej i Lasy Janowskie

3. Ulanów - miasto flisaków, zabytkowy kościół

4. Jarocin - zabytkowy kościół

5. Huta Krzeszowska - zabytkowy kościół

6. Krzeszów - kirkut, zabytkowy kościół

7. Rudnik nad Sanem - Centrum Wikliniarstwa.

Szlak w całości przejezdny dla roweru z sakwami / przyczepką rowerową. Szlak poprowadzony wyłącznie po drogach wyłączonych z ruchu pojazdów lub po drogach lokalnych o małym i bardzo małym natężeniu ruchu pojazdów, brak niebezpiecznych skrzyżowań. Szlak o charakterze rekreacyjnym.

Przeczytaj także

Rozwój Polski Wschodniej Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego

Projekt współfinansowany przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Programu Operacyjnego Rozwój Polski Wschodniej 2007-2013